tillage1.jpgtillage2.jpgtillage3.jpgtillage4.jpgtillage5.jpgtillage6.jpg

POGORZELICA

 

   Pogorzelica - to malownicza i spokojna miejscowość uzdrowiskowa Wybrzeża Rewalskiego, usytuowana wzdłuż brzegu morskiego w szerokim paśmie wydm porośniętych żywicznym lasem sosnowym. Morskie powietrze oraz olbrzymie połacie lasów to niewątpliwie największy atut miejsca gwarantującego specyficzny i unikalny mikroklimat doskonale poprawiający samopoczucie oraz wspomagający leczenie chorób układu oddechowego i kostnego. Walory te z roku na rok docenia coraz większa ilość wczasowiczów i kuracjuszy spędzając tu corocznie urlopy. 

    W miejscowości przeważają duże ośrodki wypoczynkowe i sanatoryjne oraz kempingi. Pogorzelica to prawdziwy raj dla grzybiarzy, fanów leśnych wędrówek oraz rowerzystów. Osoby lubiące aktywny wypoczynek mogą podążać wzdłuż przebiegającego tędy międzynarodowego szlaku pieszego E-9 (od Atlantyku po Morze Bałtyckie) a zwolennicy "biernego" wypoczynku znajdą, prócz wylegiwania się na czystej, szerokiej oraz strzeżonej plaży ciszę i spokój. Miłośnicy przyrody, w połączonym z Pogorzelicą Niechorzu, znajdą ponadto rezerwat ptactwa wodnego nad jeziorem Liwia, które położone jest 10 cm nad poziomem morza i należy do najgłębszych w Polsce zbiorników przybrzeżnych. 

    W centrum miejscowości nie brakuje lokali gastronomicznych oraz sklepów a częste koncerty, imprezy plenerowe i sportowe dają gwarancję, iż urlop spędzony w Pogorzelicy będzie dla Państwa niezapomnianym przeżyciem i prawdziwym wypoczynkiem.

 

 

Atrakcje na miejscu

 

boisko-szer mini

Kompleks Sportowy w Niechorzu
Opis:

  • Boisko do piłki nożnej (trawa naturalna) o wym. 105x68 m, trybuny dla 1000 os. oświetlone
  • Boisko do piłki nożnej (trawa synt. Profoot Final M60) o wym. 95x60 m, oświetlone
  • 4 korty tenisowe – nawierzchnia syntetyczna (Wimbledon 20), oświetlane
  • 2 boiska wielofunkcyjne (koszykówka, siatkówka) o wym. 28x15 m – tartan
  • Bieżnia lekkoatletyczna o długości 360 m, nawierzchnia tartanowa, 2 tory, oświetlona
  • Boisko do siatkówki plażowej
  • Skatepark o wym. 30x29 m: bank, ramp, quarter pipe, grindbox, poręcz
  • Hala sportowa przy ul. Śląskiej 4 – nawierzchnia parkietowa o wym. 36x18 m, z siłownią
  • Boisko wielofunkcyjne (koszykówka, siatkówka) przy ul. Środkowej – tartan o wym. 28x15 m
  • Boiska do siatkówki, piłki nożnej i piłki ręcznej plażowej – teren przy Latarni Morskiej

 

Kontak:
ul. Leśna 3, 72-350 Niechorze
rezerwacja: tel/fax 91 38 63 684
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

 

 

boisko rewal mini

Kompleks Sportowy w Rewalu

Opis:

  • boisko do piłki nożnej (trawa synt. Profoot Final M60) o wym. 90x50 m, oświetlone
  • bieżnia lekkoatletyczna o długości 350 m. tartanowa, 4 tory, oświetlona
  • 2 skocznie do skoku w dal, rzutnia do pchnięcia kulą, rozbieg do skoku wzwyż, oświetlone
  • 3 korty tenisowe – nawierzchnia syntetyczna (Wimbledon 20), oświetlone
  • boisko wielofunkcyjne (koszykówka, siatkówka) – nawierzchnia tartanowa o wym. 28x15 m
  • skatepark o wym. 24x18 m: mini rampa z bankiem, quarter pipe, funbox z grindboxem, podjazdy, poręcz
  • hala widowiskowo-sportowa – nawierzchnia parkietowa o wym. 26x45 m, wys. 17 m, trybuny: 400 miejsc siedzących, siłownia, sauna
  • boisko wielofunkcyjne w Śliwinie, przy Al. Lipowej (koszykówka, siatkówka, piłka nożna) – trawa syntetyczna (Terragreen PP20T) o wym. 60x32 m, oświetlone

 

 

Kontakt:
ul. Szkolna 1, 72-344 Rewal
rezerwacja: tel/fax 91 38 62 994
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

park miniatur miniOdwiedzający Park mają możliwość zapoznania się ze wszytskimi latarniami z Polskiego wybrzeża w skali 1:10.  Informacje oprowadzających, jak również opisy przeszłości obiektów, zaznajamiają zwiedzających z ich walorami historycznymi. Modele te są wykonane najnowszymi metodami technicznymi, z materiałów odpornych na oddziaływanie warunków atmosferycznych, co umożliwia wystawianie tych modeli w parkowym otoczeniu. Zieleń, naturalne otoczenie, jak również filigranowe odtworzenie szczegółów, bardzo uatrakcyjniają i tak już piękne zabytki polskiego wybrzeża. ->powrót

kolej waskotor miniDużą atrakcją turystyczną jest możliwość przejażdżki kolejką wąskotorową "Ciuchcia - Retro - Expres" wyjeżdza rano z Gryfic i przez cały dzień kursuje przez miejscowości: Trzęsacz, Rewal, Niechorze, Pogorzelica. Ciekawy klimat wąskotorowej Ciuchci RETRO - stare wagony i zabytkowy parowóz o romantycznym imieniu "PARYS" sprawia, że czujemy się jak w przeszłości. Ciuchcia jeździ od czerwca do września kilka razy dziennie,a zabytkowy parowóz Parys jeżdzi w każdą Niedzielę. Poza sezonem cały tabor można zobaczyć w Muzeum Kolei Wąskotorowych w Gryficach. ->powrót

trzesacz kosciol miniRuiny kościoła w Trzęsaczu to jedno z najbardziej fascynujących miejsc na Polskim Wybrzeżu. W małej miejscowości, leżącej na 15 południku, stoi ostatnia ściana kościoła - zabytek na skalę europejską.Ten murowany gotycki kościół wzniesiono na najwyższym w okolicy wzgórzu w odległości ok. 1.800 m od morskiego brzegu. Przez stulecia Bałtyk przybliżał się do świątyni. W 1750 r. urwisko oddalone było o 50 m, a w 1850 już tylko 5 m. W 1874 roku kościół zamknięto.Katastrofa nastąpiła w 1901 roku. Do morza runęła cała północna ściana. W 1917 r. fale zabrały absydę i odtąd co kilkanaście lat morze zabierało kolejny fragment murów. Dziś na urwisku pozostała już tylko południowa ściana.

 

Jest kilka legend związanych z zabieraniem przez morze kolejnych części kościoła.

Jedna z nich mówi o Zielenicy – bogini morza – złowionej przypadkiem przez rybaków i więzionej przez miejscowego proboszcza. Zielenica zmarła wkrótce z tęsknoty i pochowana została na przykościelnym cmentarzu. Od tej pory jej ojciec (Bałtyk) słał falę za falą by odebrać ciało córki i przenieść je na właściwe miejsce - dno morza.


Druga to historia pary rozdzielonych kochanków, z których po śmierci jedno przybywa w postaci fal morskich by połączyć się z drugim pochowanym na cmentarzu przy kościele. Kolejna odwołuje się do boga burzy i piorunów – Thora, który upomina się o swoją ziemię, na której zapanowało chrześcijaństwo.  ->powrót

KosciolNeogotyck miniBudowę kościoła rozpoczęto 26 sierpnia 1874 roku, szybkie tempo robót spowodowało że już 23 grudnia 1880 roku kościół został poświęcony i oddany do użytku wiernych. Większość wyposażenia nowo wybudowanego kościoła pochodziła z zamkniętej świątyni na klifie, między innymi kazalnica z 1646 roku, dwa dzwony, obraz olejny autorstwa Charlesa Pattisona, przedstawiający ruiny średniowiecznego kościoła na klifie. Znacznie zniszczona podczas II wojny światowej świątynia oczekiwała gruntownego remontu.
W 1998 roku została przekazana władzom kościelnym i rozpoczęto żmudny proces przywracania jej dawnej świetności przy udziale środków pochodzących z darowizny polskich sponsorów skupionych wokół zarządzającego kościołem Centrum Edukacyjnego Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej.

oltarz miniBarokowy ołtarz autorstwa Joachima Sellina, Wilińskiego snycerza i malarza początkowo znajdował się w kościele gotyckim, po którego zamknięciu trafił do katedry w Kamieniu Pomorskim, gdzie przechowywany był do 2003 r. Aktualnie znajduje się w Trzęsaczu w kościele neogotyckim. Ten niezwykły zabytkowy ołtarz jest oprawą dla wyrzeźbionej sceny ukrzyżowania.
Bogactwo i oryginalność ołtarza świadczy o jego dużej wartości artystycznej oraz długiej i barwnej historii regionu.  ->powrót

PalacTrzesacz miniWzmianki o pałacu w Trzęsaczu pochodzą z początku XVII wieku i pojawiły się przy okazji pożaru który doszczętnie zniszczył budynek. Wkrótce von Flemmingowie na miejscu zgliszczy postawili nowy budynek. Pałac który obecnie możemy podziwiać pochodzi z drugiej połowy XVIII wieku. Pałac okolony jest rozległym parkiem w którym znajdują się zabytkowe lipy drobnolistne. Na jego terenie wciąż dostrzec można pozostałości starego ogrodu oraz. zabudowania inwentarskie. ->powrót

ArcheologSliwin miniDzięki badaniom przeprowadzonym w 2009 r., ustalono iż znajdowała się tutaj wielokulturowa osada otwarta. Odnalezienie: 144 ułamków ceramiki, 8 ułamków przedmiotów szklanych, 4 bryłek polepy, 2 brył żużla żelaznego i 1 fragmentu przedmiotu żelaznego, poświadcza istnienie tutaj osadnictwa z okresu wpływów rzymskich, wędrówek ludów, a także wczesnego i późnego średniowiecza. W maju 1933 r. na skraju żwirowni w Śliwinie pracujący pługiem rolnik natrafił na niespotykane znalezisko.
Mniej więcej na głębokości jednego metra odkrył kamienną skrzynię zawierającą ludzkie szczątki, przy których znajdowały się różne wytwory rąk ludzkich. Były to: topór z brązu o lekko zaznaczonych krawędziach; niewielkie ostrze sztyletu wykonane z brązu oraz wąski spiralny kolczyk wykonany ze złotej taśmy. ->powrót

 

Dworzec Pogo miniZabytkowy dworzec kolejowy - Pogorzelica
Pogorzelicki dworzec składał się z dwóch budynków, starszy z nich ulokowany po wschodniej stronie wybudowany został w latach 1912-1913 i działała w nim restauracja „Bahnwirtschaft” oraz pokoje do wynajęcia. Drugi budynek postawiono w latach 20 kiedy to wskutek rozwoju miejscowości i zwiększającej się liczby turystów zaszła konieczność powiększenia infrastruktury dworcowej. ->powrót

Zagroda miniZagroda przy ul. Ludnej to typowy przykład gospodarstwa agrarnego. O rolniczym charakterze zagrody, świadczą zabudowania gospodarcze jak obora, spichlerz, stajnie i chlew. Kompleks zabudowań, połączony wspólnym czterospadowym dachem, tworzy zamknięty czworobok, do którego można wejść przez drewniane wrota z małą furtką. Mieszkalna część zagrody, usytuowana była naprzeciwko bramy wjazdowej i zajmowała całe skrzydło czworoboku.

Kolejne pomieszczenia przeznaczone były na: stodołę z klepiskiem i sąsiekami, spichlerz, stajnie, chlew itp.  ->powrót

n-latarnia02 miniNajpiękniejsza na polskim wybrzeżu latarnia znajduje się w Niechorzu. Ta posadowiona na klifowym brzegu 45 metrowa budowla jest symbolem Wybrzeża Rewalskiego i jedną z największych atrakcji turystycznych Gminy Rewal. Największą atrakcją jest wejście na taras widokowy i podziwianie pięknych widoków. Widać okolicę na kilka kilometrów, Niechorze, Rewal, Jezioro Liwia Łuża, brzeg morski i morze na wiele kilometrów.
Najpiękniej latarnia prezentuje się od strony lądu (strona południowa), widać ją w pełnej okazałości z kilku kilometrów, a światło latarni widziane jest w nocy także od strony lądu. Od strony morza (strona północna) część latarni zasłonięta jest drzewami, przy wejściu do budynku znajduje się ponad 60-letni ogród z 2 metrowymi żywopłotami oraz zejście, stromymi schodkami, aż na betonowy wał ochronny i plażę.
Z uwagi na unikatowość sylwety budowli, jej funkcję, zachowaną pierwotną bryłę i układ kompozycyjny elewacji wraz z detalem nawiązującym do architektury średniowiecznej oraz zachowaną zabudowę towarzyszącą i ogród - cały kompleks został uznany zabytkiem kultury narodowej i wpisany do rejestru zabytków województwa szczecińskiego pod numerem A-1350.

- wysokość latarni - 45m
- wysokość światła - 62,8 m n.p.m
- zasięg światła - 20 Mm (37 km)
- charakterystyka światła - B (10s
- położenie geograficzne - szerokość 54o05'47"N długość 15o04'57"E

 

Historia Latarnii
Szybki rozwój żeglugi w drugiej połowie XIX-go wieku,wzdłuż wybrzeża Bałtyku zwrócił uwagę ówczesnych władz na lukę nawigacyjną tego odcinka wybrzeża. Od 1838 roku świeciła już latarnia w Jarosławcu, a od 1857 roku latarnia w Świnoujściu, luki tej nie mogła wypełnić też latarnia w Kołobrzegu z uwagi na zbyt mały zasięg światła. Zaczęto szukać pomiędzy nimi miejsca na nową latarnię. Początkowo brano pod uwagę okolice Trzęsacza lub Niechorza. W końcu zarządzeniem niemieckiego Ministerstwa Żeglugi z dnia 15 maja 1863 roku, postanowiono wybudować latarnię morską na klifowym brzegu na zachód od miejscowości Niechorze.
Do opracowania projektu budowy latarni przystąpiono w roku 1863. Budowa trwała aż do 1866 roku i kosztowała 56 tysięcy talarów. 1 grudnia tegoż roku latarnia zaświeciła po raz pierwszy. ->powrót

n-muzeum05 miniZe zględu na sprzyjające warunki geograficzne (wybrzeże morskie, jezioro) rybołówstwo wśród mieszkańców Niechorza i okolic odgrywało bardzo ważną rolę. Ukazanie tego zjawiska stało się podstawą stworzenia Muzeum Rybołówstwa, którego inicjatorami byli mieszkańcy Niechorza rybak H.Gmyrek i historyk S.Kropidłowski oraz kustosz Muzeum Narodowego w Szczecinie W.Kopczyński.
Otwarcia ekspozycji dokonano w czerwcu 1994 r.Prezentowane w trzech niewielkich salach wystawy ukazują specyfikę zawodu rybaka, posługującego się w swojej pracy określonymi narzędziami i sprzętem pomocniczym. Na wystawach odnajdujemy typowy sadz do przechowywania ryb (miejscowa nazwa " kibel"), zestaw sieci i haczyków, kosze do transportu ryb, żelazne kotwice, więcierze, ościenie kowalskiej roboty oraz szereg innych ciekawych przedmiotów charakterystycznych dla zawodu rybaka. Zebrane w trakcie tworzenia muzeum zabytki stanowią interesujący wycinek kultury pomorskiej, kształtowanej poprzez określone warunki ekologiczne.
W formie plenerowej prezentowana jest wystawa łodzi rybackich zgromadzonych przez samych rybaków i przekazanych jako dary do muzeum. Łodzie stanowią interesujący przykład drewnianego szkutnictwa na Pomorzu w okresie powojennym i zmian jakie w szkutnictwie następują. ->powrót

paralotnie-01 miniPomiędzy Rewalem a Trzęsaczem istnieje jedyne w swoim rodzaju miejsce - odkryty brzeg klifowy, po którym można spacerować i podejść aż do samego urwiska.
Przy sprzyjających wiatrach od morza powstaje silny, unoszący, prąd powietrza. Dzięki niemu miejsce to szczególnie upodobali sobie paralotniarze i przy wietrznej pogodzie (przy północnym wietrze) można obserwować ich "zmagania z wiatrem". ->powrót

las sosnowy miniSwój niepowtarzalny mikroklimat Pogorzelica zawdzięcz przede wszystkim rosnącym na piaszczystych glebach lasom sosnowym. Oprócz niewątpliwych walorów estetycznych jakie zapewniają spacery po wydmach wśród wysokich sosen, warto również wspomnieć o ich korzystnym wpływie na nasze zdrowie. Ich dobroczynny wpływ na układ oddechowy znany jest od stuleci. Już cyrulik Kazimierza Wielkiego zalecał swojemu władcy spacery po rozgrzanych letnim słońcem lasach sosnowych jako niezawodny środek na "uciążliwe charczenie i duszności". W późniejszych czasach odkryto, że bliskość morza i duża zawartość jodu w powietrzu jeszcze wzmaga leczniczą moc sosny. Dziś cyrulik Kazimierza Wielkiego poleciłby z pewnością Pogorzelice. ->powrót

Szlaki piesze

szlaki piesze miniSpokojna, położona nad morzem Pogorzelica to bardzo dobre miejsce dla osób, które poza leżeniem na plaży lubią także dłuższe i krótsze spacery lub wycieczki piesze, a także jazdę na rowerze. Przez miejscowość przebiega zielony szlak Liwiej Łuży. Jest to szlak okrężny rozpoczynający się i kończący w Niechorzu. Z Pogorzelicy można nim dojść zarówno w kierunku rezerwatu ornitologicznego nad Jeziorem Liwia Łuża gdzie można podglądać liczne cenne gatunki ptaków, jak i do oddalonego o około półtora kilometra Niechorza. Miejscowość ta poza dużą siecią barów, kawiarni i sklepików może się poszczycić jedną z najwyższych latarni morskich na polskim wybrzeżu.

Szlaki rowerowe
szlaki rower miniTakże amatorzy dwóch kółek znajdą w Pogorzelicy coś dla siebie. Gmina Rewal wyznakowała w okolicy gęstą sieć szlaków rowerowych. „Leśnym Duktem” poznać można najbliższe okolice miejscowości. Znakowany na żółto szlak okrężny rozpoczyna się i kończy w Pogorzelicy i wiedzie przez sąsiednie kompleksy lasów sosnowych. Daje on możliwość obcowania z pięknem natury. Z kolei do Niechorza można dojechać korzystając ze szlaku Śladami Rybołówstwa Morskiego. Wiedzie on mierzeją oddzielającą jezioro Liwia Łuża od Bałtyku. Samo jezioro poznać można okrążając je zielonym szlakiem Liwia Łuża. Poruszamy się najpierw wzdłuż linii kolejki wąskotorowej do Niechorza a następnie na południe brzegami zbiornika z powrotem do Pogorzelicy. ->powrót

 

SZLAKI ROWEROWE:

1) (8)Szlak „Jeziora Liwia Łuża” – pętlowy, kolor zielony

2) (5)„Wschodni Szlak Łącznikowy” – liniowy, kolor czarny

3) (7)Śladami Rybołówstwa Morskiego - liniowy, kolor czerwony

4) (6)Śladami Historii Niechorza - liniowy, kolor niebieski

5) (4)Rewalska Kraina Słońca

6) (9)Leśnym Duktem - pętlowy, kolor żółty

7) (3)Śladami Zabytków Architektury - pętlowy, kolor czerwony

8) (2)Zachodni Szlak Łącznikowy - liniowy, kolor czarny

9) (1)Letniskowy Szlak Pobierowa - pętlowy, kolor niebieski  

 


 (8)Szlak „Jeziora Liwia Łuża” – pętlowy, kolor zielony

Szlak poprowadzono wokół przybrzeżnego jeziora Liwia Łuża

 

Przebieg szlaku:
0,00 Niechorze, dworzec Nadmorskiej Kolei Wąskotorowej i dworzec PKS. Początek (koniec) szlaku. Jazda w kierunku zachodnim ul. Kolejową.(8,80)
0,40 Niechorze, skrzyżowanie ul. Kolejowej z ul. Trzebiatowską. Skręt w lewo w ul. Trzebiatowską.(8,40)
0,70 Niechorze, ul. Trzebiatowska przechodzi w ul. Łąkową. Jazda na wprost ul. Łąkową (bruk przechodzi w drogę gruntową).(8,10)
2,20 Most na Kanale Lądkowskim. Przejazd przez most i po ok. 400 m. przejazd przez most przy przepompowni. Nadal jazda drogą gruntową.(6,60)
3,75 Dojazd do zabudowań wsi Skalno, wjazd do wsi i jazda drogą brukową.(5,05)
3,90 Skalno, skrzyżowanie (przy krzyżu przydrożnym). Skręt w lewo na drogę asfaltową.(4,90)
5,40 Dojazd do Pogorzelicy, skrzyżowanie, skręt w lewo (skośnie) w kierunku centrum.(3,40)
5,70 Pogorzelica, przejazd kolejowy (po prawej stronie zabytkowy dworzec kolejowy – punkt 0 szlaku „Leśnym Duktem” – możliwość zmiany trasy). Za przejazdem skręt w lewo na drogę gruntową. Jazda drogą wzdłuż toru kolejowego. (3,10)
7,40 Przejazd przez most na Kanale Liwia Łuża. Pierwsze zabudowania Niechorza, ul. Jeziorna. Po prawej stronie mijamy ogólnodostępny kompleks sportowy w którego skład wchodzą boisko naturalne i sztuczne, 4 korty tenisowe, 2 boiska do koszykówki i siatkówki oraz skate park. Następnie mijamy położoną obok budynku szkoły halę sportową z kompleksowo wyposażoną siłownią.(1,80)
8,40 Niechorze, wjazd na wprost z ul. Jeziornej w ul. Rybacką (asfalt). (0,40)
8,80 Niechorze, dworzec PKS i dworzec Nadmorskiej Kolei Wąskotorowej. Koniec (początek) szlaku. (0,00)
Możliwość kontynuowania trasy „Wschodnim Szlakiem Łącznikowym”. ->powrót

 


(5)„Wschodni Szlak Łącznikowy” – liniowy, kolor czarny
„Wschodni Szlak Łącznikowy” – liniowy, kolor czarny Szlak stanowiący połączenie szlaku żółtego (w Rewalu) ze szlakami w Niechorzu.

 

 

Przebieg szlaku:
0,00 Rewal, skrzyżowanie ulic: Władysława Łokietka i Matejki. Wjazd w ul. Władysława Łokietka aby po 400 m. skręcić w lewo jadąc nadal tą ulicą.(4,20)
0,80 ewal, skręt w prawo w ul. Saską i po dojeździe do ul. Brzozowej (po 250 m.) skręcamy w lewo w ul. Brzozową.(3,40)
1,25 Rewal, skrzyżowanie ul. Brzozowej z ul. Klifową. Skręt w prawo w ul. Klifową, która następnie przechodzi w lokalną drogę łączącą Rewal z Niechorzem. Po lewej stronie las (głównie sosnowy).(2,95)
2,65 Mijamy po prawej stronie cmentarz, jadąc nadal na wprost.(1,55)
3,20 Niechorze, ul. Klifowa. Na lewo dojazd do latarni morskiej w Niechorzu (udostępniona do zwiedzania)(1,00)
3,35 Niechorze, ul. Klifowa, skręt w prawo, a po ok. 100 m skręt w lewo i dalej jazda ul. Polną. Mijamy skrzyżowanie z ul. Trzebiatowską. ul. Polna przechodzi w ul. Kolejową.(0,85)
4,20 Niechorze, centrum, dworzec PKS i dworzec Nadmorskiej Kolei Wąskotorowej. Koniec (początek) szlaku. Miejsce styku (węzeł) szlaków Niechorza.(0,00) ->powrót

 


(7)Śladami Rybołówstwa Morskiego
liniowy, kolor czerwony Szlak przebiega między Niechorzem, a Pogorzelicą. Prowadzony jest ulicami tych miejscowości (nawierzchnia głównie asfaltowa i kostka betonowa).

 

 

Przebieg szlaku:
0,00 Niechorze, dworzec PKS, dworzec kolejowy Nadmorskiej Kolei Wąskotorowej. Przejazd główną ulicą Niechorza – Aleją Bursztynową.(4,20)
0,80 Niechorze, po prawej stronie alei, Muzeum Rybołówstwa Morskiego. (3,40)
1,40 Jazda na wprost ok. 600 m 1,40 Niechorze, most na Kanale Liwia Łuża. Za mostem skręt w lewo drogą równoległą do kanału. Po przejechaniu ok. 200 m po lewej stronie dojście (ok. 50 m) do Wrót Samoczynnych na tym kanale (drogowskaz). Jedziemy nadal drogą i po 200 m jesteśmy w Pogorzelicy (ul. Wojska Polskiego).(2,80)
1,90 Pogorzelica, ul. Wojska Polskiego. Jedziemy nadal prosto mijając liczne ośrodki wczasowe (po obu stronach ulicy).(2,30)
2,80 Pogorzelica, skrzyżowanie ul. Wojska Polskiego z ul. L. Teligi. Skręt w prawo w ul. L. Teligi. (1,40)
3,50 Pogorzelica, dojazd do ul. Sołdka, skręt w lewo w ul. Sołdka.(0,70)
3,70 Pogorzelica, dojazd do ul. Słonecznej, skręt w prawo w ul. Słoneczną. Po ok. 400 m dojazd na wysokość przejazdu kolejowego. Przed przejazdem kolejowym wjeżdżamy w lewo w ul. Leśną.(0,50)
4,20 Dojazd ul. Leśną na teren dworca Nadmorskiej Kolei Wąskotorowej (budynek zabytkowy). Koniec (początek) szlaku.
Możliwość kontynuowania trasy szlakiem „Leśnym Duktem” lub powrotu do centrum Niechorza szlakiem „Jeziora Liwia Łuża”. (0,00) ->powrót

 


(6)Śladami Historii Niechorza
Szlak „Śladami Historii Niechorza” – liniowy, kolor niebieski (na terenie Niechorza).Niechorze położone między Morzem Bałtyckim, jeziorem Liwia Łuża i Kanałem Liwia Łuża jest jedną z najatrakcyjniejszych miejscowości Gminy Rewal.

 

 

Przebieg szlaku:
0,00 Niechorze, centrum, rejon dworca PKS i dworca Nadmorskiej Kolei Wąskotorowej, obiekt zabytkowy.
0,10 Niechorze, wjazd w al. Bursztynową, następnie wjazd w lewo w ul. Krakowską.
0,30 Niechorze, skręt w lewo w ul. Parkową (nawierzchnia asfaltowa). Po 200 m po prawej stronie park, w którym znajduje się głaz narzutowy z tablicą pamiątkową. Tu również jedno z głównych wejść na plażę i molo.
0,70 Niechorze, wjazd w lewo z ul. Parkowej w ul. Morską. Po 100 m. dojazd do ul. Kolejowej, skręt w prawo w ul. Kolejową. 
Uwaga: na tej ulicy duży ruch samochodowy (nawierzchnia asfaltowa).
0,90 Niechorze, wjazd w prawo (skośnie) w ul. Ludną. Po prawej stronie tej ulicy zabudowania o konstrukcji ryglowej (typu gospodarczego) - zagroda z XVIII- XIX w. Niewielka (prywatna) ekspozycja wystawowa. Nawierzchnia asfaltowa.
1,40 Niechorze, mijamy skrzyżowanie z ul. Nadmorską, ul. Ludna łagodnie wznosi się do góry. Droga gruntowa twarda. Po 300 m po prawej stronie droga rowerowo-piesza z kostki betonowej. Zgodnie ze znakiem szlaku (na głazie) skręcamy w nią. Po 100 m. skręt w lewo w drogę rowerowo-pieszą.
1,80 Dojazd do Latarni Morskiej w Niechorzu, wjazd (w lewo) na dziedziniec latarni.Po zwiedzeniu latarni morskiej, zjazd w kierunku ul. Klifowej
2,00 Niechorze, ul. Klifowa. Koniec szlaku.
Możliwość kontynuowania trasy „Wschodnim Szlakiem Łącznikowym”. ->powrót

 


 

(4)Rewalska Kraina Słońca
Rewal położony na wysokim klifie jest jednym z większych kurortów nadbałtyckich w Województwie Zachodniopomorskim i stanowi centrum administracyjne, kulturalne i oświatowe Gminy Rewal.

 

 

Przebieg szlaku:
0,00 Rewal, początek (koniec) szlaku, zlokalizowany jest na wysokości Zespołu Szkół Sportowych i hali sportowej przy ul. Kamieńskiej. (10,00)
Jadąc w kierunku zachodnim (ul. Boh. Westerplatte), po 100 m. skręt w prawo w ul. Szkolną i dalej znów po 100 m skręt w prawo w ul. Słowackiego, a następnie w lewo do ul. Nowy Świat. Tutaj po skręcie w prawo dojazd ul. Nowy Świat do ul. Władysława Łokietka.
0,70 Skrzyżowanie ulic: Nowy Świat, Wł. Łokietka i Matejki. Skręt w lewo w ul. Mateki,
 a po 100 m. skręt w prawo w ul. Piastowską, którą docieramy do ul. Klifowej. (9,30)
1,25 Rewal, skrzyżowanie ulic: Piastowskiej i Klifowej. Skręt w lewo w ul. Klifową 
 i przejazd nią. Po prawej stronie panorama Bałtyku. Ul. Klifowa biegnie koroną klifu. Na tym odcinku szlaku można zauważyć rozwiązania inżynieryjne zabezpieczające skarpę klifu przed niszczącym działaniem morza. (8,75)
2,00 Rewal, z ul. Klifowej wjazd w ul. Mickiewicza, a po 100 m. skręt w prawo w dojazd do ul. Sikorskiego. W tym miejscu możliwość zejścia na plażę. Po ok. 150 m skręcamy w lewo (skośnie) w ul. Warszawską, którą docieramy do ul. Saperskiej na której należy zwrócić uwagę na pomnik przyrody - ostrokrzew kolczasty - krzew o wysokości 5,5 m. (8,00)
2,70 Rewal, wjazd (w prawo) w ul. Saperską (okólna jednokierunkowa), którą docieramy do ul. Dworcowej. Tu możemy wrócić (wybierając krótki spacer rowerowy) w lewo ul. Dworcową mijając po prawej stronie bryłę nowoczesnego kościoła rzymskokatolickiego pw. Najświętszego Zbawiciela o ciekawym rozwiązaniu architektonicznym - konstrukcji symbolizującej serce i stylizowanej na łódź rybacką. Wewnątrz znajduje się XV-wieczny gotycki tryptyk przedstawiający Matkę Boską w otoczeniu świętych. Zasadnicza trasa prowadzi dalej prosto do skrzyżowania ulic; Dworcowej i Kamieńskiej.(7,30)
3,40 Rewal, skrzyżowanie: Dworcowa – Kamieńska. Skręt w prawo i jazda drogą
 rowerowo- pieszą w kierunku Trzęsacza. (6,60)
4,70 Trzęsacz, centrum, skrzyżowanie ul. Kamieńskiej i Pałacowej. Skręt w lewo w ul. Pałacową (wskazane przejście z rowerem przejściem dla pieszych).
Trzęsacz (opis w szlaku „Śladami Zabytków Architektury”). Przejazd ul. Pałacową. Po lewej stronie neogotycki kościół i pomnikowe drzewa. (5.30)
4,95 Skręt w lewo w ul. Dworcową. Po ok. 100 m. mijamy przystanek Nadmorskiej Kolei Wąskotorowej w Trzęsaczu. Nadal jazda na wprost (droga przez pola). (5,05)
6,20 Po ok. 1,25 km skręcamy w lewo na drogę prowadzącą do widocznych w dali
 zabudowań. Dojazd do skrzyżowania. (3,80)
6,90 Skrzyżowanie. Po lewej stronie w odległości ok. 150 m. (drogowskaz turystyczny na szlaku) budynek zabytkowego dworca w Rewalu na trasie Nadmorskiej Kolei Wąskotorowej. Skręt w prawo (droga gruntowa), jedziemy wzdłuż torów kolejowych.(3,10)
8,25 Docieramy do zabudowań osady Śliwin (ul. Słoneczna). Po lewej stronie przystanek Nadmorskiej Kolei Wąskotorowej w Śliwinie. Przejazd na wprost w ul. Spacerową i po ok. 150 m., skręt w Aleję Lipową, którą za przejazdem kolejowym wjeżdżamy (na wprost) w ul. Słoneczną.(1,75)
9,30 Skrzyżowanie ul. Słonecznej z ul. Kamieńską (droga nr 102). Skręt w lewo na drogę rowerowo-pieszą i po chwili (na przejściu dla pieszych) przechodzimy z rowerami na równoległą do ulicy drogę rowerowo-pieszą, którą docieramy na wysokość hali sportowej i zespołu szkół sportowych w Rewalu. (0,70)
10,00 Rewal, koniec (początek) szlaku.(0,00)
Możliwość kontynuowania trasy szlakiem „Śladami Zabytków Architektury” lub „Wschodnim Szlakiem Łącznikowym”. ->powrót

 


(9)Leśnym Duktem 
Pętlowy kolor żółty. Szlak rekreacyjny biegnący głównie drogami leśnymi a także drogami o nawierzchni asfaltowej czy z kostki betonowej.

 

 

Przebieg szlaku:

0,00 Pogorzelica, dworzec Nadmorskiej Kolei Wąskotorowej, przejazd ul.(6,60) Leśną mijamy camping i ośrodek jeździecki.
0,70 Dojazd do lasu – nawierzchnia z płyt betonowych. Jedziemy cały czas
 drogą z płyt betonowych. Z prawej strony zarastające jezioro Konarzewo, a następnie Bielikowe Wydmy. (5,90)
2,90 Koniec drogi betonowej. Przed nami teren jednostki wojskowej. Skręt w lewo na leśną drogę gruntową. Przejazd lasem zgodnie z oznakowaniem szlaku.
 (3,70)
4,40 Skręt w lewo (również w leśną drogę gruntową). Przed nami zabudowania Pogorzelicy. (2,20)
4,70 Pogorzelica, dojazd do ul. Wojska Polskiego i dalej jedziemy tą ulicą w prawo. (1,90)
5,05 Pogorzelica, ul. Wojska Polskiego, w prawo dojazd do plaży (drogowskaz). Dalej jazda na wprost. (1,55)
5,50 Pogorzelica, dojazd do ul. Słonecznej. W prawo dojazd do plaży (drogowskaz). Skręt w lewo w ul. Słoneczną. Pogorzelica, dojazd do ul. Leśnej (skręcamy w nią). (1,10)
6,60 Pogorzelica, ul. Leśna, dworzec Nadmorskiej Kolei Wąskotorowej. Koniec (początek) szlaku. (0,00)
Mozliwość kontynuawania trasy szlakiem „Śladami Rybołówstwa Morskiego” lub „Jeziora Liwia Łuża. ->powrót

 


 

(3)Śladami Zabytków Architektury
Pętlowy, kolor czerwony Szlak pętlowy, zaczynający się w centrum Trzęsacza, by przez tereny zwane Chłopskimi Łąkami, Dreżewo, Pustkowo wrócić do Trzęsacza.

 

 

Przebieg szlaku:
0,00 Trzęsacz, skrzyżowanie ulic: Kamieńskiej i Pałacowej. Jazda ul. Pałacową. (8,90) Nawierzchnia asfaltowa. Po 200 m mijamy po lewej stronie kościół neogotycki. Przy kościele pomnikowe drzewa - lipy drobnolistne.
0,30 Trzęsacz, ul. Pałacowa. W lewo dojazd do widocznego przystanku Nadmorskiej Kolei Wąskotorowej. (8,60)
1,30 Wjazd na bruk, a potem drogowe płyty betonowe. Nadal jazda na wprost. (7,60)
3,05 Przejazd przez most na Kanale Lądkowskim, a po 100 m mijamy położony po lewej stronie drogi przystanek Nadmorskiej Kolei Wąskotorowej – Dreżewo. Wjazd do wsi Dreżewo.
 (5,85) 

3,60 Dreżewo, jesteśmy w centrum wsi na skrzyżowaniu. Na prawo widoczny zespół pałacowo – parkowy w Dreżewie. (5,30) Pałac w Dreżewie wybudowany ok. 1860r. przez rodzinę von Boninów. W 1890 r. pałac spłonął. Odbudowany został wg założeń pierwotnych. Jest budowlą dwukondygnacyjną (parter, piętro). Aktualnie odbudowywany (własność prywatna). Pałac zlokalizowany jest w parku (7,5 ha) z ciekawym starodrzewem takie jak kasztany jadalne i miłorzęby.

Od skrzyżowania w centrum wsi jazda na wprost. Po prawej stronie mijamy pałacowe zabudowania gospodarcze i wjeżdżamy na drogę gruntową utwardzoną.
4,20 Przejazd ponownie przez Kanał Lądkowski. Jedziemy drogą na północ między łąkami.(4,70)
6,65 Przejazd przez drogę nr 102 (uwaga na ruch samochodowy) i wjeżdżamy do Pustkowa (ul. Bałtycka). Asfalt.
(2,25)
6,85 Pustkowo, jesteśmy na skrzyżowaniu ulic: Bałtyckiej i Słonecznej. Skręt w prawo ul. Słoneczną. Jedziemy nadal na wschód ul. Słoneczną. Na skrzyżowaniu z ul. Nadmorską styk ze znakowanym szlakiem rowerowym – czarnym. Nadal jazda ul. Słoneczną. (2,05)
7,35 Opuszczamy Pustkowo (skrzyżowanie z ul. Polną) i jedziemy w kierunku Trzęsacza. Wjazd na drogę rowerową (polbruk). Na wjeździe do Trzęsacza po prawej stronie na wprost zejścia plażowego znajduje się budynek Starej Kuźni (pod koniec XIX w. stacja ratownictwa brzegowego).(1,55)
8,90 Trzęsacz, centrum. W lewo dojazd do Multimedialnego Muzeum na 15 Południku i ruin gotyckiego kościoła, a także możliwość zejścia na plażę. Koniec szlaku. (0,00)
Możliwość kontynuowania trasy szlakiem „Rewalska Kraina Słońca ->powrót

 


(2)Zachodni Szlak Łącznikowy

liniowy, kolor czarny
 Szlak liniowy między miejscowością Pobierowo, a miejscowością Pustkowo (doprowadza turystę do szlaku czerwonego). Nawierzchnia: kostka, asfalt, droga gruntowa.

  

Przebieg szlaku:
0,00 Pobierowo, ul. Grunwaldzka (styk ze szlakiem niebieskim). Przejazd ul. Grunwaldzką w kierunku wschodnim.(3,30)
1,40 Wyjazd z Pobierowa (nawierzchnia z kostki i dalej droga gruntowa i kostka). Przejazd przez las. (1,90)
2,25 Wjazd do Pustkowa (droga asfaltowa). Pustkowo, osada letniskowa położona nad Bałtykiem na brzegu kilfowym. (1,05)
2,50 Pustkowo, skrzyżowanie ul. Bałtyckiej i Słonecznej (centrum). Skręt w lewo w kierunku morza. Po 100 m skręt w prawo w ul. Nadmorską. (0,80) 

3,00 Pustkowo, ul. Nadmorska, po lewej stronie dwa wiązy szypułkowe o wysokości 26 m od 2003 r. pomniki przyrody i Krzyż Chrystusowy postawiony dla uczczenia Ojca Świętego Jana Pawła II – Papieża Polaka oraz pamięci Księdza Kardynała Stefana Wyszyńskiego, stanowiący wierną replikę krzyża stojącego od ponad 100 lat w polskich Tatrach na górze Giewont. (0,30)
3,30 Pustkowo, dojazd do ul. Słonecznej. Koniec szlaku łącznikowego (styk ze szlakiem czerwonym). (0,00)
Możliwość kontynuowania trasy szlakiem „ Śladami Zabytków Architektury”. ->powrót 

 


 

(1)Letniskowy Szlak Pobierowa
pętlowy, kolor niebieski Szlak na całej długości w obrębie miejscowości

 Pobierowo – jedno z najpopularniejszych kąpielisk morskich na zachodnim wybrzeżu Bałtyku, położone wśród brzozowo-sosnowych lasów jest największą miejscowością Gminy Rewal.

 

 

Przebieg szlaku:
0,00 Dworzec PKS (ul. Grunwaldzka i Jana z Kolna).(5,50) Jedziemy w kierunku ul. Wojska Polskiego.
0,10 Skręt w prawo w ul. Wojska Polskiego, dojeżdżamy do ul. Mickiewicza. (5,40)
0,55 Skręt w prawo w ul. Mickiewicza, by po 100 m skręcić w lewo w ul. Grunwaldzką (4,95)
1,25 Wjazd w prawo w ul. Spokojną, a po 100 m, skręt w lewo w ul. Ciechanowską (4,25)
1,85 Skręt w lewo. Przejazd przez ul. Grunwaldzką i wjazd (na wprost) na drogę gruntową prowadzącą przez las.
(3,65)
2,80 Dojazd do drogi asfaltowej. Skręt w lewo na tę drogę. Przejazd na wprost przez (2,70) ul. Mickiewicza i dalej jazda prosto.
4,00 Skręt w lewo na drogę gruntową – początek ul. Orzeszkowej, którą dojazd do ul. Szczecińskiej.
(1,50) 


4,20 Skręt w lewo w ul. Szczecińską i po 100 m, skręt w prawo w ul. Reymonta. Po dojeździe do ul. Pomorskiej (nawierzchnia: kostka, asfalt), jedziemy do ul. Południowej, skręcamy w lewo w ul. Południową. Jadąc nią dalej mijamy (po prawej stronie) kościół. Po 300 m skręcamyw lewo.
5,30 Wjazd w prawo w ul. Moniuszki. Jadąc dalej ul. Moniuszki po prawej stronie mijamy (0,20) tereny kompleksu sportowego gdzie znajdziemy boisko sztuczne o wymiarach 105 x 65m, skate park, 5 kortów tenisowych, boisko wieloczynnościowe do koszykówki i siatkówki.
5,50 Dojazd do ul. Zgody. Koniec szlaku. (0,00) ->powrót

  


 

port rybacki miniKolorowe, rybackie kutry są nieodłącznym elementem krajobrazu rewalskiej plaży. Wczesnym rankiem miejscowi rybacy wypływają nimi w morze, a przed zachodem słońca powracają, by w bazie rybackiej zastać liczne grono smakoszy świeżych ryb. Indywidualni klienci, restauratorzy, hotelarze, wszyscy chcą kupić od nich owoce ich ciężkiej pracy. Handlowym transakcjom, wyładunkowi czy załadunkowi towarzyszą często morskie opowieści, od których, jak mawiają niektórzy, ryba smakuje jeszcze lepiej. ->powrót

Kanal Liwka miniPierwotna nazwa kanału to Liebelose tłumaczona jako Lipowy Wąwóz. Kanał powstał na miejscu niewielkiego strumienia. Stanowi on naturalną granicę pomiędzy Niechorzem a Pogorzelicą. Najpiękniejszym odcinkiem kanału jest jego ujście bujnie obrośnięte rozłożystymi olchami.

 

Liwia Luza miniJezioro "Liwia Łuża" znajduje się cześciowo w Niechorzu oraz w Pogorzelicy. Łączy je z morzem kanał "Liwka", który jest jednocześnie naturalną granicą między Niechorzem a Pogorzelicą. Kiedyś jezioro służyło turystom, którzy chętnie pływali kajakami oraz łodziami. Po roku 1958 kiedy to dwóch turystów wypłynęlo z jeziora na pelne morze i znalazło się na Bornholmie, władze nakazały zniszczyć łodzie i kajaki oraz zamknąc przystań. Dziś Liwia Łuza jest rezerwatem ptactwa wodnego.

Atrakcje w okolicy

1) Kościół NM Panny ze wspaniałą wieżą widokową

2) Baszta "Kaszana" w średniowiecznych murach obronnych

3) Malowniczy Rynek

4) Pałac z XVIII w

5) Spływy kajakowe rzeką Regą

6) Stadnina koni


Kościół Macierzyństwa Najświętszej Marii Panny w Trzebiatowie

kosciol-nmp miniKościół Macierzyństwa Najświętszej Marii Panny w Trzebiatowie, Kościół Mariacki w Trzebiatowie – kościół farny Trzebiatowa wybudowany w XIV wieku, halowy, w stylu gotyckim. Świątynia jest kościołem trzebiatowskiej parafii rzymskokatolickiej. Kościół jest także Archidiecezjalnym Sanktuarium Maryjnym Matki Bożej Trzebiatowskiej.


Historia
Pierwszy kościół farny w Trzebiatowie powstał na początku XIII wieku i został ufundowany przez norbertanów trzebiatowskich z klasztoru w Białobokach. Od 1328 roku przy kościele istniała Szkoła Łacińska, której rektorem w XVI wieku był Jan Bugenhagen.
Obecna świątynia została wzniesiona na przełomie XIV i XV w. Od XVI w. była kościołem protestanckim. W latach 1865-1867 dokonano jej przebudowy i regotyzacji.
Po II wojnie światowej stała się ponownie kościołem katolickim i sanktuarium maryjnym. W 1986 przeprowadzono prace remontowe. Całkowita długość kościoła wynosi 72 metrów, szerokość ok. 28 metrów.
Dekretem z 7 października 1996 (we wspomnienie Matki Bożej Różańcowej) ks. Abp Marian Przykucki metropolita Szczecińsko - Kamieński podniósł godność świątyni do Archidiecezjalnego Sanktuarium Maryjnego Macierzyństwa Najświętszej Maryi Panny. Ogłosił to uroczyście podczas odpustu parafialnego 11 października tegoż roku, w obecności licznie zgromadzonych wiernych i pierwszego kustosza sanktuarium, ks. kan. mjra Henryka Cudaka.
kosciol-nmp-nawa miniNa szczególną uwagę zasługuje obraz ołtarzowy, którego twórcą jest Ernest Deger, przedstawiciel katolickiego malarstwa kościelnego. Malowidło przedstawia Matkę Bożą z wieńcem gwiazd nad głową, długimi włosami, księżycem pod stopami, trzymającą w lewej ręce Dzieciątko Jezus.
Warto wspomnieć także o kościelnej wieży – założonej na planie prostokąta o wymiarach 28×14 m. Jest ona zbudowana z cegły w stylu gotyckim. Cokół wieży i jej narożniki wykonano z kostek granitowych i regularnie ociosanych bloków piaskowca. Jednolity masyw wieżowy przyległy do całej szerokości naw kościoła doprowadza do wysokości zwieńczenia naw. Wyżej, w centralnej części dolnego masywu, wyprowadzono pojedynczą wieżę, założoną na planie kwadratu . W średniowieczu wieża była przykryta wysmukłym dachem, z którego wyrastała czworoboczna latarnia ze spiczastym hełmem.
Trzebiatowski kościół ma jeden z najstarszych dzwonów w Polsce. Napis na dzwonie wskazuje tylko rok, wyryty gotycką czcionką o harmonijnym kształcie liter: Anno Domini millesino trieentesimo nonagesimo nono (A.D. 1399). Drugi dzwon – Maria (Marienglocke) pochodzi z 1515, a powieszono go za kadencji ostatniego księdza katolickiego, Ottona Schlutow'a. Wyróżnia się wspaniałym dźwiękiem, a także ciężarem – 3750 kg.


Ciekawostka
W okresie średniowiecza wieża Kościoła Mariackiego w Trzebiatowie pełniła funkcję latarni morskiej dla rybaków i marynarzy zmierzających do portów w Mrzeżynie i Kołobrzegu.->powrót


Baszta "Kaszana" w średniowiecznych murach obronnych

 

baszta miniObwarowania miejskie obejmujące pozostałości murów miejskich z XIII wieku oraz Basztę Kaszaną z przełomu XIII i XIV wieku.
Baszta Kaszana, Baszta Prochowa - cylindryczna wieża o średnicy 4 metrów i wysokości 14 metrów, zbudowana z cegły, przykryta dachem namiotowym, wchodząca w skład murów obronnych Trzebiatowa.
Baszta Kaszana powstała na przełomie XIII i XIV wieku z przeznaczeniem na skład prochu oraz jako punkt obserwacyjny od strony rzeki Regi. Znana jest przede wszystkim z legendy, według której w XV wieku jeden ze strażników pilnujących w nocy murów miał upuścić z wieży misę z gorącą kaszą. Spadła ona na głowę jednego z Gryficzan szykujących się do szturmu na Trzebiatów. Wypadek ten ocalił miasto przed podstępnym atakiem.
W Trzebiatowie co roku w okresie letnim - w okresie turystycznego sezonu odbywa się festyn Święto Kaszy.powrót


 Rynek w Trzebiatowie

rynek miniCharakterystyczny dla Trzebiatowa jest szachownicowy układ urbanistyczny - na Starym Mieście. Cały jego obszar wpisany jest do rejestru zabytków.
Do trzebiatowskich zabytków chronionych prawem należy Rynek i kamienice wraz z Ratuszem.Kamienice(ul. Rynek 2, 5, 7, 8, 12-15, 25-28, 30-32)
Ratusz - budynek w stylu klasycystycznym z barokową wieżyczką i hełmem, został gruntownie przebudowany na początku XVII wieku na bazie zniszczonego gotyckiego ratusza z XV wieku.powrót


Pałac w Trzebiatowie

palac miniRezydencja w stylu klasycystycznym powstała w XVIII wieku w Trzebiatowie w wyniku przebudowy renesansowego zamku Gryfitów.
Początki pałacu książęcego w Trzebiatowie sięgają XII wieku. Pierwotnie znajdował się tutaj gród książęcy, który w 1224 roku stał się własnością księżnej Anastazji, wdowy po księciu pomorskim Bogusławie I. Ona to za radą opata norbertanów w Białobokach przekazała posiadany w Trzebiatowie majątek na wyposażenie klasztoru norbertanek, do którego następnie wstąpiła. Ok.1285 roku budynki na grodzisku zostały przebudowane na klasztor żeński, w którym zamieszkały norbertanki z klasztoru w Wyszkowie (przedmieście Trzebiatowa). Obok dawnego zamku wzniesiono kościół św. Mikołaja, który stał się świątynią klasztorną. W XVI wieku zakon został sekularyzowany, a budynki poklasztorne przejęli książęta pomorscy. W 1560 roku nastąpiła przebudowa klasztoru na renesansowy zamek. Od 1619 roku był on rezydencją księżnej Zofii von Schleswig-Holstein, wdowy po księciu pomorskim Filipie II. Po jej śmierci przeszedł na własność elektora brandenburskiego. Po pożarze w 1679 roku zamek został przebudowany. W 1761 roku służył za koszary wojsk rosyjskich. W latach 1750-1791 był własnością Fryderyka Eugeniusza Wirtemberskiego. W tym czasie został przebudowany w stylu klasycystycznym. W latach 1797-1811 był w posiadaniu gen. Gebharda von Blüchera. Później przeszedł na własność burmistrza Trzebiatowa, który zdecydował się na rozbiórkę części obiektu. W 1855 roku budynek przejął Urząd Ziemski przeznaczając pałac na biura i mieszkania. Po I wojnie światowej obiekt został przystosowany na potrzeby szkoły rolniczej. Po 1945 roku mieściły się w nim różne instytucje. Był m.in.: koszarami, siedzibą urzędów i kamienicą mieszkalną. Od 1989 roku w jego wnętrzach mieści się Biblioteka Publiczna i Trzebiatowski Ośrodek Kultury.powrót 


 Spływy kajakowe Regą

splyw kajakowy miniUroki doliny Regi, największej rzeki Pomorza Zachodniego uchodzącej do zlewni Morza Bałtyckiego w Mrzeżynie, są niewątpliwie powodem rozkwitu turystyki wodnej. Coraz chętniej organizowane są spływy kajakowe, promujące aktywne spędzanie czasu wolnego wśród wyjątkowych krajobrazów. Spływy kajakowe Regą można zacząć od Świdwina lecz tutaj rzeka nadaje się na spływ mniejszych grup ze względu na uciążliwość (4 przeszkody) i niewielką szerokość (6 - 8 metrów). Spływy Kajakowe Ragą większych, zorganizowanych grup najlepiej rozpoczynać od Łobza w odległości około 1 km od stacji kolejowej (na starym boisku).Na całej długości trasy kajakowej znajduje się dużo dobrych miejsc do biwakowania. Rega jest na ogół rzeką łatwą, lecz dość uciążliwą w górnym i środkowym biegu, ze względu na powalone drzewa w poprzek koryta i przenoski, których kilka znajduje się na odcinku Świdwin - Trzebiatów. Spływ należy zakończyć przed mostem w Mrzeżynie na prawym brzegu rzeki obok pola biwakowego OSiR.

 Kilka propozycji tras na spływy kajakowe Regą

Spływy kajakowe jednodniowe:

  • Borzęcin - Trzebiatów (16km)
  • Trzebiatów - Mrzeżyno (15km)

Spływy kajakowe dwudnodniowe:

  • Gryfice - Trzebiatów - Mrzeżyno (40km)
  • Resko- Płoty- Gryfice (38km)

Spływy kajakowe wielodniowe:

  • I etap Łobez - Przystań leśna (8km)
  • II etap Przystań leśna - Łagiewniki (18km)
  • III etap Łagiewniki - Resko - Żęrzyno (19km)
  • IV etap Żerzyno - Barkowo (19.5km)
  • V etap Barkowo - Gryfice - Kłodkowo (26km)
  • VI etap Kłodkowo - Trzebiatów - Mrzeżyno (21.5km) ->powrót

Stadnina Koni Nowielice
stadnina miniStadnina Koni Nowielice leży w dolinie rzeki Regi w północnej części woj. zachodniopomorskiego, w pasie nadmorskim około 8 km od morza w pobliżu miasta Trzebiatów.
Niegdyś znajdował się tu międzynarodowej rangi ośrodek sportu i turystyki jeździeckiej. Nadal prowadzone są tu jazdy konne, a hodowla koni wciąż rozwija się w stadninie, która obecnie w formie spółki z o.o. należy do Agencji Nieruchomości Rolnych.
Obecnie stadnina hoduje konie rasy szlachetnej półkrwi oraz bydło.
Tradycje Stadniny sięgają pierwszej połowy XIX wieku.
Z incjatywy von Burgsoborfa-Landstallmeistera z Traken w 1821 r. założono Państwową Stajnię Remontową, której zadaniem był skup źrebiąt i przygotowanie ich dla potrzeb kawalerii.
Taki stan trwał niezmiennie do 1945 roku. Po wojnie do 1949 roku obiekt ten był w zarządzie wojsk radzieckich. Od 01.01.1950 roku został przejęty przez Centralny Zarząd Koni,
Przedmiotem działalności Spółki jest:

  • Hodowla koni rasy szlachetnej półkrwi- Hodowla bydła mlecznego
  • Towarowa produkcja zbóż, rzepaku i buraków cukrowych
  • Turystyka i rekreacja konna ->powrót

 

Stała Wystawa Pomorskich Kolei Wąskotorowych 

kolejka miniMuzeum otwarto w 1993 roku na terenie ok.5,5 tys.m2, jako Stałą Wystawę Pomorskich Kolei Wąskotorowych w Gryficach. W dwóch salach wystawowych prezentowana jest historia kolei wąskotorowych na Pomorzu Zachodnim. Na torach i placu wystawowym eksponowany jest tabor (parowozy, wagony osobowe i towarowe), urządzenia, maszyny i inne.Do najciekawszych eksponatów taborowych należy zaliczyć m.innymi parowóz serii Tyn6, zbudowany w roku 1927 w zakładach „VULCAN" w Szczecinie, Ty9785 zbudowany w 1921 r. w fabryce „Orenstein i Koppel" w Berlinie, wagon osobowy z 1904 r. zbudowany w Fabryce Wagonów w Görlitz, pługi odśnieżne, podnośniki i wiele innych. Na terenie muzeum znajduje się czynna obrotnica dla parowozów. Układ torowy ma łączność z torami Gryfickiej Kolejki Wąskotorowej.
W pawilonie muzeum znajduje się wystawa modeli kolejowych i fotografii obrazujących historię kolei wąskotorowej i normalnotorowej na Pomorzu Zachodnim, za czasów niemieckich (do 1945 roku) i polskich.

1) Zespół Katedralny

2) Stare Miasto

3) Muzeum Kamieni

4) Port jachtowy 


 Zespół Katedralny

katedra kamien miniNajwspanialszym pomnikiem historii i zarazem największym obiektem zabytkowym Kamienia Pomorskiego jest katedra. Konkatedra św. Jana Chrzciciela - romańsko-gotycka bazylika, historyczna katedra diecezji pomorskiej, obecnie świątynia pełni funkcje kościoła parafialnego i konkatedry archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej. Ufundował ją książę Kazimierz I. Pod koniec XV w. katedra otrzymała nowy ołtarz główny - gotycki tryptyk. Wnętrze katedry wzbogaciły barokowe organy (1669), ambona (1683), lektoryjna krata z ołtarzem przed prezbiterium (1684) oraz piękna krata wokół XIII-wiecznej chrzcielnicy kamiennej (1685).W podziemiach katedry chowano książąt zachodniopomorskich i biskupów kamieńskich. Od 1965 r. w zabytkowych wnętrzach katedry odbywa się Międzynarodowy Festiwal Muzyki Organowej i Kameralnej.

 Wirydarz katedralny.

wirydaz miniWzniesiono go na początku XIV w. jest jedynym wirydarzem przykatedralnym w Polsce. W przeszłości służył do nabożeństw, procesji medytacji i publicznych pokut. Ze względu na egzotyczną zieleń, która go otacza, stanowi najbardziej cichy i malowniczy zakątek zabudowań katedralnych. Obecny wygląd wirydarz przybrał w 1881r. (wówczas odrestaurowano go). Obecnie na jego środku umieszczono granitową chrzcielnicę-studzienkę z XII w.

 

 

 

 Skarbiec katedralny

 skarbies miniW połowie XIV w. nad wschodnim skrzydłem krużganków dobudowano cztery gotyckie sale najstarszego według przekazów Jana Długosza i najbogatszego w Polsce skarbca katedralnego. Znajdowały się tu liczne dzieła sztuki gromadzone przez stulecia... Pod koniec ostatniej wojny wyposażenie skarbca wywieziono i uważa się je za zaginione. Obecnie w pomieszczeniach skarbca znajduje się muzeum przykatedralne.

 

 

 Kamieńskie organy

organy kamien miniBarokowe organy w katedrze kamieńskiej ufundował w 1669 r. ostatni po kądzieli z rodu Gryfitów książę pomorski Ernest Bogusław de Croy i Arechot. Konstruktorem i budowniczym organów był Michał Bergiel ze Szczecina. O wielkości instrumentu świadczą dane: 13 m szerokości, 9 m wysokości i 2660 piszczałek Koszt budowy wyniósł 4000 talarów. Pierwszy koncert odbył się w grudniu 1672 r. W czasie działań wojennych organy poważnie uszkodzono. Wyremontowano je w 1962 r. Przywrócono instrumentowi dawną świetność. Osiągnął ponownie 47 głosów i ma teraz 3300 piszczałek.

 

 Dwór kurii biskupiej

Usytuowany jest przy placu katedralnym. Powszechnie nazywa się go pałacem biskupim. Z dokumentów wynika, ze w XIV - XVII w. służył jako siedziba kurii biskupiej. ->powrót


Stare Miasto
Kościół św. Mikołaja

kosciol sw mikolaja miniWzniesiono go w XIV w. z cegły i niewielkiej ilości kamienia narzutowego. Pierwotnie był bezwieżną kaplicą szpitalną. W wyniku późniejszych zmian około XVI w. dobudowano nowe przęsło i charakterystyczną pięcioboczną wieżę.Kościół znajduje się wśród drzew, w parku miejskim na wzgórzu. Świątynia jest orientowana, halowa, na planie prostokąta z eliptycznym prezbiterium i wieżą, której trzon stanowią cztery potężne skarpy zabudowane ściankami i podzielone na kondygnacje. Hełm dzwonnicy pokryty jest drewnianą dachówką przypominająca rybią łuskę. Wieża w swej dolnej kondygnacji otwarta jest na cztery strony półokrągłymi arkadami, w części centralnej posiada dekorację maswerkową, a w szczycie okna szczelinowe.
Elewacja ścian i wieża wykonane są z cegły z niewielkim udziałem kamienia narzutowego. Kościół posiada strop prosty, belkowany. Wnętrze kościoła jest proste, współczesne. Dawne wyposażenie świątyni sprzed 1945 roku uległo rozproszeniu po zamknięciu kościoła i jego adaptacji na muzeum. Cześć zachowanych figur można zobaczyć w kamieńskiej katedrze.

Ratusz Gotycki

ratusz miniRatusz powstał na przełomie XIII i XIV w., usytuowano go w centrum staromiejskiego rynku. Obecnie ratusz jest siedzibą Urzędu Miejskiego. Gotycki ratusz miejski z trójarkadowym podcieniem od strony wschodniej i bogatym wystrojem elewacji. Ratusz kamieński zbudowano w XIII wieku. Usytuowany jest w centrum rynku. W połowie XVI wieku budynek został nieznacznie przebudowany i nadano mu cechy renesansowe. W 1945 roku obiekt uległ zniszczeniu. Po II wojnie światowej został odbudowany z pieczołowicie zrekonstruowaną bryłą, wystrojem elewacji i wnętrz z okresu gotyku.
Obiekt należy do typowych ratuszy podcieniowych budowanych na Pomorzu Zachodnim w okresie średniowiecza. Posiada kształt wydłużonej kamienicy z trójarkadowym podcieniem od strony wschodniej i bogatym wystrojem elewacji podzielonych ostrołukowymi arkadami i wielobocznymi lizenami. Uwagę zwraca maswerkowa dekoracja szczytu zachodniego, podobna do renesansowej dekoracji szczytu pałacu biskupiego. W piwnicach i na parterze ratusza zachowały się gotyckie sklepienia krzyżow-żebrowe i kolebkowe.


Kamieniczki
kmieniczki przy ul. Gryfitów, miejsce starego grodu obok Kościoła Mariackiego, punkt widokowy w Muzeum Kamieni z panoramą na zachowany średniowieczny układ urbanistyczny->powrót


 Muzeum Kamieni

muzeum kamien miniW Muzeum Kamieni w Kamieniu Pomorskim prezentowane są zbiory ciekawych minerałów, skamieniałości, a także eksponaty pochodzące z kosmosu. Przechadzając się po salach warto zwrócić uwagę na olbrzymie geody ametystów. Jednym z najciekawszych eksponatów jest gniazdo jaj dinozaura kaczodziobego, fragmenty skamieniałych kości prehistorycznych zwierząt, w tym kompletny szkielet dinozaura Deinonychusa, a także meteoryt Gibeon. W muzeum wyświetlany jest na bieżąco film pokazujący życie olbrzymich prehistorycznych gadów.muzeum kamien2 mini
Muzeum mieści się w XIV wiecznej Baszcie Wolińskiej (1308r.) jedynej z ośmiu ocalałych. Dodatkową atrakcją jest taras widokowy, z którego można zobaczyć miasto (z wysokości doskonale rysuje się dawny kształt grodu) oraz jego okolice. Szczególnie interesujące są rozlewiska rzeki Dziwny z Zalewem Kamieńskim na czele oraz Wyspa Chrząszczewska. W jej pobliżu podziwiać można potężny Głaz Królewski, z którym wiąże się ciekawa legenda i od którego wywodzi się nazwa miasta.->powrót

 


Port Jachtowy

marina miniPort Jachtowy Marina Kamień Pomorski jest przedsięwzięciem realizowanym w ramach Zachodniopomorskiego Szlaku Żeglarskiego. Projekt szlaku obejmuje budowę infrastruktury sieci portów i przystani jachtowych w otoczeniu Zalewu Szczecińskiego, w Szczecinie oraz na wybrzeżu Bałtyku. Trasa Szlaku leży na głównej drodze wodnej prowadzącej ze stolicy Niemiec – Berlina poprzez Bałtyk do Skandynawii. Bliska odległość do Morza Bałtyckiego oraz bardzo dobry dojazd czyni to miejsce łatwo dostępnym.
Sąsiedztwo akwenów wodnych to prawdziwy raj dla miłośników żagli i wioseł, windsurfingu, kitesurfingu oraz wędkowania. Doskonałe warunki wietrzne Zalewu Kamieńskiego oraz stale rozbudowywana baza, sprawiły, że Kamień Pomorski to godny polecenia ośrodek żeglarstwa w Polsce, gdzie odbywają się ważne imprezy żeglarskie o zasięgu ogólnopolskim i międzynarodowym.
Kamieńska marina usytuowana w urokliwym otoczeniu starego miasta, będzie dysponowała 240 miejscami postojowymi. Lokalizacja portu umożliwia prowadzenie mariny macierzystej czyli przystosowanej do postoju jachtów przez cały sezon, a także do zimowania w hangarach i na placu. Marina dysponować będzie wypożyczalnią sprzętu rekreacyjnego takiego jak: rowery wodne, kajaki, żaglówki, rowery. Będzie można skorzystać również z dodatkowych usług: warsztatu szkutniczego i mechanicznego, slipowania, mycia łodzi.->powrót 


1) Molo w Międzyzdrojach

2) Woliński Park Narodowy

3) Muzeum Przyrodnicze Wolińskiego Parku Narodowego

4) Rezerwat i zagroda pokazowa żubrów

5) Jezioro Turkusowe

6) Wzgórze Gosań

7)  Wzgórze Zielonka

8) Przystań Marina Wicko-Zalesie

9) Bunkier Muzeum Broni V-3

10) Gabinet Figur Woskowych

11) Promenada Gwiazd


Molo w Międzyzdrojach

molo miedzyzdroje miniJedną z największych zalet plaży w Międzyzdrojach jest molo, które sięga w morze na 395 m. Tradycje międzyzdrojskiego mola sięgają roku 1906, w którym to 1 lipca uroczyście otworzono mierzącą wtedy 300 metrów konstrukcję. Od tamtego czasu, molo wielokrotnie niszczone było przez sztormy panujące na Bałtyku. Obecne molo powstało w dwóch etapach: I część o długości 120m została oddana do użytku w 1996 roku , II etap rozbudowy - przedłużenie mola do długości 395m - zakończył się pod koniec 2004 roku. Od marca 2005 międzyzdrojskie molo jest udostępnione turystom (wstęp bezpłatny). Roztacza się z niego przepiękny widok na morze i okolice. Przy wejściu na molo znajdują się charakterystyczne dwie białe, ozdobne wieżyczki. Przed molem znajduje się pasaż handlowy, w którym mieszczą się rozmaite knajpki i pizzerie, a pod nim bardzo popularna dyskoteka. Na końcu funkcjonuje przystań dla turystycznych statków, które wypływają stąd do Świnoujścia i niemieckich nadmorskich miejscowości: Ahlbeck, Heringsdrof.

->powrót


Woliński Park Narodowy

orzel bielik miniWoliński Park Narodowy położony na terenie wyspy Wolin stanowi niewątpliwie jedną z największych atrakcji turystycznych Międzyzdrojów. Na obszarze Parku (i w sąsiedztwie jego granic) znajdują się ślady pozostałości grodzisk i miejsc związanych z osadnictwem z czasów historycznych. Park posiada dobrze rozwiniętą infrastrukturę zagospodarowania turystycznego: Centrum Edukacyjno-Muzelane przy dyrekcji parku w Międzyzdrojach, Zagrodę Pokazową Żubrów (ok. 1,5 km na wschód od Międzyzdrojów), 4 punkty widokowe, 3 miejsca postojowe oraz sieć szlaków turystycznych i ścieżek dydaktycznych (łącznie ok.50 km). Szczególnie licznie odwiedzane miejsca to: Jezioro Turkusowe o specyficznym zabarwieniu wody, Zagroda Pokazowa Żubrów oraz w pobliżu Międzyzdrojów punkty widokowe „Gosań" i „Kawcza Góra". Na rozległą panoramę rozlewisk delty Świny oraz Zalewu Szczecińskiego malowniczy widok roztacza się ze Wzgórza Zielonka koło Lubinia. ->powrót


Muzeum Przyrodnicze Wolińskiego Parku Narodowego
muzeum przyrodnicze miniTrzon Muzeum Przyrodniczego stanowi 5 sal wystawienniczych. Ekspozycje stałe prezentują piękno i niepowtarzalność przyrody Parku, bogactwo fauny i flory (między innymi ptactwo Wstecznej Delty Świny z największą w polskich muzeach kolekcją samców batalionów w szacie godowej, reprezentatywne dla fauny Wolina ssaki leśne, a także zwierzęta wodnych ekosystemów Parku), budowę geologiczną wyspy oraz bursztyn bałtycki. Wystawa "Przyroda Wolińskiego PN" to realistyczne dioramy, przedstawiające zwierzęta w ich naturalnych środowiskach. Duża część przestrzeni wystawienniczej poświęcona jest fotografii przyrodniczej, rzeźbie i malarstwu. Dzieła sztuki bardzo dobrze komponują się z wystawiennictwem przyrodniczym, stanowiąc jego doskonałe uzupełnienie. Założeniem jest łączenie i wzbogacanie przyrodniczych aspektów ekspozycji o dzieła sztuki - wytwór rąk ludzkich. W kasie muzeum można kupić liczne wydawnictwa turystyczne: foldery, przewodniki, widokówki, mapy. Obok muzeum znajduje się stała ekspozycja pary żywych orłów bielików (symbol Wolińskiego Parku Narodowego).

Godziny zwiedzania:
1.V-30.IX: od 9.00 do 17.00 codziennie z wyjątkiem poniedziałków
1.X-30.IV: od 9.00 do 15.00 codziennie z wyjątkiem niedziel i poniedziałków ->powrót


Rezerwat i zagroda pokazowa żubrów
zubry miedzyzdroje miniZagroda pokazowa żubrów zajmuje powierzchnię 28 ha. Oddalona jest od centrum Międzyzdrojów o około 1,3 km (30 minut pieszej wycieczki). Żubry mają do swojej dyspozycji wybieg o powierzchni 20 ha Za ogrodzeniem ustawiono tarasy widokowe, a wejścia strzeże ozdobna brama. Na tak przygotowany teren przywieziono w lipcu 1976 roku cztery żubry z Borek i Białowieży: krowę "Pominę", byka "Podskakiewicza" oraz dwie jałówki "Pompeję" i "Podwyżkę". Obecnie większość zwierząt żyjąca na terenie żubrowiska tu właśnie się urodziła. Przeciętnie co roku rodzi się 1-2 cieląt. W różnych okresach liczba żubrów wahała się od 6 do 12. Obecnie wynosi 7. W zagrodzie pokazowej spotkać też możemy w odrębnej siedzibie osłabione, chore lub osierocone sarny i dziki. Gdy jest to możliwe, po dojściu do zdrowia, zwierzęta te wypuszczane są na wolność. Stałymi mieszkańcami zagrody są również orły bieliki. Dla przykładu bielik o imieniu Jurand nie zostanie wypuszczony na wolność, ponieważ urodził się ślepy i nie dałby sobie rady w naturalnym środowisku. Wszystkie zwierzęta mają zapewnioną stałą opiekę, również weterynaryjną. Na terenie Zagrody Pokazowej Żubrów znajdują się dla wygody turystów: ławki, stoły, wiata (możliwość posilenia się, odpoczynku), pomosty widokowe, także dla niepełnosprawnych oraz toalety.

Godziny zwiedzania:
1.V-30.IX: od 10:00 do 18:00 codziennie z wyjątkiem poniedziałków.
1.X-30.IV: od 8:00 do 16:00 codziennie z wyjątkiem niedziel i poniedziałków. ->powrót


 Jezioro Turkusowe

jezioro turk miniJezioro Turkusowe, zwane także jeziorem Szmaragdowym, zaliczane jest do najpiękniejszych jezior Wolińskiego Parku Narodowego. Położone jest na wyspie Wolin, we wsi Wapnica w gminie Międzyzdroje. Jezioro swoją nazwę zawdzięcza turkusowemu kolorowi wody, która nadaje mu niepowtarzalny charakter i jednocześnie stanowi magnez przyciągający niezliczone rzesze turystów. Ta bajeczna turkusowa barwa powstaje na skutek odbicia promieni świetlnych od wody zawierającej związki wapnia oraz białego wapiennego dna jeziora, będącego pozostałością po działającej tu do lat 50-tych odkrywkowej kopalni kredy. Jezioro Turkusowe otoczone jest licznymi wzniesieniami Lubińsko – Wapnickimi, porośniętymi lasem oraz śródziemnomorską roślinnością. Na jednym z tych wzniesień zwanym Piaskowa Góra znajduje się punkt widokowy, z którego rozciąga się przepiękny widok na jezioro oraz malowniczo położoną Wapnicę i Lubin. ->powrót


 Wzgórze Gosań

wzgorze gosan miniPunkt widokowy "Góra Gosań” jest jedną z licznych atrakcji Międzyzdrojów cieszących się wśród turystów dużą popularnością. Góra Gosań (95 m n.p.m.) to najwyższe wzniesienie polskiego wybrzeża i jednocześnie jeden z ładniejszych krajobrazowo jego fragmentów. Usytuowana na terenie Wolińskiego Parku Narodowego jest jednym z czterech punktów widokowych jakie znajdują się w tym Parku. Zdobycie szczytu wzgórza nie należy do rzeczy trudnych, jednak po przebyciu około 300 metrowego odcinka jaki prowadzi od podnóża góry, zadyszki dostają również najbardziej doświadczeniu turyści. Warto podjąć to małe wyzwanie, choćby tylko dlatego, aby móc podziwiać najcenniejsze walory przyrodnicze Parku. Jednak prawdziwą nagrodą jest wspaniały i zadziwiający widok ukazujący rozległą panoramę Zatoki Pomorskiej. ->powrót


 Wzgórze Zielonka

wzgorze zielonka miniWzgórze Zielonka (81 m n.p.m.) położone w pobliskiej miejscowości Lubin oddalonej od Międzyzdrojów niespełna 5 km jest kultowym miejscem licznie odwiedzanym przez turystów. Na szczycie wzgórza znajduje się punkt widokowy, który jest jedynym miejscem w Polsce skąd jednocześnie widać Deltę Wsteczną rzeki Świny, Zalew Szczeciński, wody Jeziora Wicko Wielkie oraz Morze Bałtyckie. Widoczny jest także malowniczo położony Lubin a w oddali Świnoujście. Przy sprzyjającej pogodzie widoczne jest również niemieckie miasteczko Ahlbeck leżące w nadmorskim pasie, tuż za Świnoujściem. O niezwykłości i atrakcyjności Wzgórza Zielonka świadczy chociażby fakt, iż widok jaki się z niego rozpościera, został uznany przez Międzynarodowe Towarzystwo Przyjaciół Przyrody "Krajobrazem roku 1993/94”. Warte podkreślenia jest to, iż obszary wyspiarskie Świny zaliczane są do tzw. „europejskich ostoi ptaków”. ->powrót


Przystań Marina Wicko-Zalesie

marina wicko miniPrzystań Marina Wicko położona jest nad Zalewem Szczecińskim w akwenie jeziora Wicko Małe, w miejscowości Zalesie 2 kilometry od Międzyzdrojów (na Wyspie Wolin). Pobliskie Międzyzdroje z licznymi atrakcjami oraz spokój, cisza i piękno Wolińskiego Parku Narodowego sprawiają, że warto odwiedzić to miejsce.Marina Wicko to dobre miejsce postoju podczas żeglugi. Przystań posiada 10 miejsc przystosowanych do cumowania jachtów przy jednym dużym i dwóch małych pomostach. Przy pomostach jachty cumują burtami. Głębokość basenu portowego waha się od 1,2 do1,5m.Na terenie przystani znajdują się miejsca na ognisko, grilla, ławki i stoliki, boisko do siatkówki oraz wypożyczalnia sprzętu pływającego. ->powrót


 Bunkier Muzeum Broni V-3

bunkier muzeum v3 miniObok przystani znajduje się Muzeum Bunkier V3 - jedyna w Polsce ekspozycja tajnej broni niemieckiej V-3, z okresu II wojny światowej. Dziś- 61 lat po wojnie, celem ekspozycji zlokalizowanej na byłym, tajnym poligonie doświadczalnym w Międzyzdrojach - Zalesiu, jest ukazanie ciekawostek militarnych, które miały zmienić tok wojny. Ekspozycja jest niezwykła, gdyż jest umiejscowiona w bunkrze, gdzie były składowane pociski V-3. W pobliżu bunkra znajdują się pozostałości stanowisk ogniowych tych pocisków. Przy muzeum znajduje się Punkt Informacji Turystycznej Wolińskiego Parku Narodowego, gdzie prezentowana jest oferta i ciekawostki przyrodnicze Parku.

->powrót


Gabinet Figur Woskowych
figury wosk miniGabinet Figur Woskowych w Międzyzdrojach jest naprawdę nie lada atrakcją. Niektóre z około 40 (ich liczba ciągle rośnie) uwiecznionych w wosku sław wyglądają jak żywe, ( oświetlenie dodatkowo potęguje ten efekt ) a w razie wątpliwości przy większości umieszczono tabliczki.
Jest Schrek, gwiazda filmowa z ogromnym biustem, człowiek z dużymi stopami, Hitler, Jan Paweł II, Albert Einstein, Zeus czy choćby największy terrorysta naszych czasów, Osama Bin Laden. Ogromne wrażenie robią figury przedstawiające niezwykle wyglądających ludzi. Można pomyśleć, że są one tworem wyobraźni artysty, który je wykonał.
Jednak z plansz opisowych dowiadujemy się, że ci dziwnie wyglądający ludzie żyli naprawdę! Trzyoki urodził się w XIX wieku w Londynie. Kochał grać w pokera. Rozstaw jego oczu dawał mu możliwość widzenia w polu 180 stopni, co pomagało mu w grze, gdyż rywale nie mogli pozwolić sobie na karciane oszustwa. Z kolei czterooki człowiek żył w Anglii w Krikland. Miał doskonały wzrok i każdym okiem mógł ruszać osobno w różne strony. Niesamowita jest także figura przedstawiająca Enni – kobietę, która żyła w XIX wieku w Islandii. Rozwijała się normalnie, gdyby nie to, że zamiast nosa, miała ryjek. W wieku dojrzałym wyszła za mąż i urodziła zdrowe dzieci. Tuż obok stoi figura mężczyzny z głową - pasożytem. Nazywał się Paskuale Inona. Obie jego głowy miały wspólny mózg, więc głowa - pasożyt nie spełniała samodzielnie żadnych funkcji, jedynie mrugała i poruszała ustami. Gdy człowiek ten jadł, na twarzy pasożyta pojawiało się zadowolenie. ->powrót


Promenada Gwiazd
parada gwiazd miniPromenada Gwiazd - na słynnym deptaku pozostawiły odcisk swojej dłoni słynne osoby ze świata kultury. Promenada nadmorska - Miejsce spacerów, przy którym ulokowanych jest wiele punktów gastronomicznych i sklepików z pamiątkami.Promenadą Gwiazd i znajduje się w Międzyzdrojach. Znajduje się ona nieopodal plaży i bardzo eleganckiego hotelu a także mnóstwa butików.
Od 1996 roku w Międzyzdrojach odbywa się Wakacyjny Festiwal Gwiazd, podczas którego najbardziej zasłużeni polscy aktorzy odciskają swoje dłonie w pamiątkowych płytach, które znajdują swoje miejsce wśród płyt chodnikowych.Nie ma chyba pory roku podczas nie byłoby w Międzyzdrojach turystów robiących sobie pamiątkowych zdjęć przy płytach z odciskami dłoni, lub przymierzających swoje dłonie do odcisniętych przez aktorów. ->powrót


 

1) Z pikerem na dorsza

2) Molo

3) Słone miasto

4) Z wizytą na duńskiej wyspie

5) Rent a Tank

6) Latarnia morska

7) Muzeum Oręża Polskiego w Kołobrzegu

8) Pomnik zaślubin Polski z morzem

9) Kościół rektorski

10) Gotycka Baszta Prochowa z resztą muru obronnego (XV/XVI w.)


Z pikerem na dorsza

lowienie ryb miniWielu szyprów skorzystało w ostatnich latach z unijnych dotacji i zdecydowało się złomować swoje kutry, przez co opustoszały polskie porty rybackie nad Bałtykiem. Choć ruch w nich mniejszy, to paradoksalnie stały się łatwiej dostępne i na pewno bardziej przydatne dla turystów wypoczywających nad morzem. Cieszą się zwłaszcza amatorzy wędkowania. Po dziesięcioleciach ograniczeń w wypływaniu na morze i zakazów amatorskich połowów można w końcu ruszyć po "wielką rybę". W większości portów jest w tej chwili przynajmniej kilka kutrów przystosowanych do wędkarskich wypraw na dorsza. Przy dobrej pogodzie rejsy są całodniowe. Obowiązują niezwykle proste procedury: wystarczy zabrać dowód osobisty i wnieść opłatę. Całą resztą, w tym ubezpieczeniem i pozwoleniem na wędkowanie w wodach morskich zajmują się organizatorzy.->powrót

 


Molo
molo miniKołobrzeskie molo to wielka atrakcja miasta. Pierwsze molo w Kołobrzegu powstało w 1881 r. przy Pałacu Nadbrzeżnym i miało 100 m długości. Podczas II wojny światowej molo wraz z pałacem zostały zniszczone. To, po którym możemy dziś spacerować, zostało oddane do użytku 19 czerwca 1971 r.
Kołobrzeskie molo jest najdłuższą żelbetonową budowlą w Polsce. Szerokość współczesnego mola to 9 m, natomiast jego długość wynosi 220 m. Znajdują się tu ławeczki, na których można odpocząć i podziwiać pobliską latarnię morską. Na samym końcu mola usytuowano małą przystań dla statków wycieczkowych. ->powrót


 Słone miasto

slone miasto miniPanew do odparowywania soli i haki panwiowe od dawna znajdują się w herbie Kołobrzegu. Od bardzo wczesnego średniowiecza (VII w.) pozyskiwano sól ze źródeł solanki bijących w okolicy dzisiejszej Wyspy Solnej. Tutaj zaczynał się w średniowieczu słynny Szlak Solny, któremu miasto zawdzięczało bogactwo. Sól przyciągała do Kołobrzegu kupców, tak jak dziś wysoko zmineralizowane solanki ściągają kuracjuszy. Poza dobrodziejstwem zawartym w słonej wodzie uzdrowisko może zaoferować specyficzny mikroklimat oraz pokłady cenionej borowiny. Na nadmorskim bulwarze i w parkach widać bardzo wielu Niemców. Ich język słychać we wszystkich, luksusowo urządzonych sanatoriach. Tradycje uzdrowiskowe w mieście pielęgnowane są już od prawie 200 lat. Leczy się tu choroby układu oddechowego, krążenia, narządów układu ruchu (reumatyczne, zwyrodnieniowe, pourazowe) oraz choroby układu hormonalnego i przemiany materii (głównie cukrzycy i tarczycy).
Na Wyspie Solnej, w pobliżu ul. Solnej i mostu na Parsęcie znajduje się główna atrakcja uzdrowiska - ogólnodostępne źródło solankowe, które warto zobaczyć. Z małego rzygacza wypływa do kamiennej studzienki strumień sześcioprocentowego wodnego roztworu soli. Kto chce, może osobiście popróbować smaku palącej przełyk solanki, zalecamy jednak wstrzemięźliwość w degustacji. Poza nieocenionymi walorami kuracyjnymi kołobrzeska solanka jest gotową zalewą do kiszenia ogórków. Późnym latem i jesienią przy źródle można spotkać mieszkańców napełniających duże pojemniki wodą, która trafi do słojów z najzdrowszymi kiszonymi ogórkami w Polsce. Są nasycone mikroelementami, doskonale się przechowują i mają niezrównany smak. ->powrót


 Z wizytą na duńskiej wyspie

bornholm-motylWczasowicze wypoczywający w Kołobrzegu i pobliskich nadmorskich kurortach mogą skorzystać z oferty Christiansofarten Bornholm Express lub Kołobrzeskiej Żeglugi Pasażerskiej i udać się na jedno- lub kilkudniową wycieczkę na Bornholm. Rejs z Kołobrzegu do Nexo trwa zaledwie od 2,5 h (wodolotem) do 4,5 h (katamaranem). Wyspa mierząca wzdłuż i wszerz zaledwie 38 i 28 km to raj dla rowerzystów, dla których przygotowano liczne ścieżki rowerowe prowadzące do najciekawszych miejsc. Bornholm to także piękne piaszczyste plaże południowego wybrzeża i malownicze klify w północno-wschodniej części wyspy, przyciągające zwłaszcza malarzy.Wypoczynek na Bornholmie cenią sobie windsurfingowcy, nurkowie, żeglarze,a zwłaszcza wędkarze - tutejsze nieskażone rzeki i strumienie obfitują bowiem w ryby. Wspaniale przygotowane pola golfowe przyciągają miłośników tej gry. Nexo, do którego przybijają statki z polskimi turystami to niewielkie miasteczko liczące około 4 tys. mieszkańców. Jego wielką atrakcją jest Park Motyli przy Gl. Ronnevej 14, w którym w ogromnej cieplarni, w otoczeniu tropikalnej roślinności można podziwiać tysiące różnobarwnych egzotycznych i co ważne żywych (!) motyli.  (www.bornholm.modos.pl) Obowiązkowym punktem wycieczki rodzin z dziećmi jest także Joboland, do którego można dojechać kursującymi co godzinę autobusami linii "7". To wesołe miasteczko z małym zwierzyńcem i wspaniałym aquaparkiem. Są tu wspaniałe wodne zjeżdżalnie, szalona rzeka do pokonania w gumowych "oponach", kolejka górska, tor przeszkód, karuzele, baseny, pokazy sztuk magicznych i wiele, wiele atrakcji (www.joboland.dk). Trudno stąd wyjść - zwłaszcza dzieciom. By zdążyć na rejs powrotny do Polski można spróbować przekupić nasze pociechy bornholmskimi lodami Krolle Bolle, nazwanymi tak od imienia małego poczciwego trola, który jest zarazem opiekunem wyspy i jej symbolem. Zmęczeni i zgłodniali turyści znajdą na Bornholmie wiele przytulnych barów i restauracji serwujących regionalne potrawy. Znawcy tematu polecają Sol over Gudhjem - świeżo uwędzonego śledzia podawanego z surowym żółtkiem, szczypiorkiem i rzodkiewkami. Przydatne informacje o Bornholmie: cenach, komunikacji, itp. znajdziecie Państwo na stronie: www.bornholm.pl    ->powrót


 Rent a Tank

rent tank miniNa skraju miasta, przy drodze do Koszalina wielki szyld "Przejażdżki wojskowym sprzętem pancernym" kusi dużych i małych miłośników serialu Czterej pancerni i pies. Zainteresowani niekonwencjonalną formą wypoczynku i dobrą zabawą mogą pod okiem instruktora, czuwającego nad bezpieczeństwem pancernych, odbyć przejażdżkę, która dostarczy niepowtarzalnych wrażeń. Wybrać można wycofane z armii: czołg T55 (36 ton, 800 koni mechanicznych, 350 litrów ropy na 100 km!!!), samochody pancerne, transportery opancerzone lub pływający transporter samobieżny.
Przejażdżki ciężkim sprzętem odbywa się wyłącznie w charakterze pasażera. Dla dopełnienia wojskowej przygody koniecznie trzeba spróbować prawdziwej grochówki z wojskowej kuchni polowej i postrzelać z broni pneumatycznej na strzelnicy. A w sklepie z artykułami wojskowymi można kupić na pamiątkę lub jako upominek twarzowy hełm. ->powrót


 Latarnia morska

latarnia miniNa przekór falom i piratom (54°11’17’’N / 15°33’22’’E) Po raz pierwszy światło kołobrzeskiej latarni zapalono w 1666 r. Ogień pojawiał się na niej tylko wtedy, gdy jakiś statek zbliżał się do portu. Ponieważ miasto było szczególnie narażone na napady morskich rabusiów, u ujścia Parsęty do morza zbudowano warownię, która broniła portu. W 1899 r. obok kołobrzeskiej twierdzy powstała stacja pilotów z 25-metrową wieżą latarni. Czerwone charakterystyczne światło miało wówczas zasięg około 8 mil morskich. W 1909 r. kołobrzeską latarnię przebudowano, nadając jej nową masywną sylwetkę. W marcu 1945 r. wysadzili ją wycofujący się Niemcy. Latarnię odbudowano w nowym miejscu, na platformie starego fortu. Ponieważ do zaprawy użyto piasku z plaży, na wewnętrznym tynku wieży widać dziś potężne wykwity solne. W 1981 r. przeprowadzono kapitalny remont, przystosowując obiekt do potrzeb licznie odwiedzających go turystów.
Warto wiedzieć, że kołobrzeska latarnia znalazła się w herbie pochodzącej z Pomorza rodziny Kolbergów, którym szlachectwo nadano w okresie istnienia Królestwa Polskiego w 1829 r. Najsłynniejszy polski etnograf, Oskar Kolberg, wbrew Niemcom przypisującym mu germańskie pochodzenie, swoje słowiańskie korzenie wywodził właśnie od Kołobrzegu, który po niemiecku nazywał się Kolberg. ->powrót


 Muzeum Oręża Polskiego w Kołobrzegu

muzeum oleza miniMuzeum Oręża Polskiego w Kołobrzegu, które istnieje od 1963 r. i uchodzi za ciekawe miejsce, zarówno dla małych i dużych chłopców. Zbiory militariów od czasów wczesnego średniowiecza do współczesności, prezentowane na wystawie Dzieje oręża polskiego, zgromadzono w głównej siedzibie muzeum przy ul. Emilii Gierczak 5. Ekspozycję zwiedza corocznie ok. 100 tys. turystów.
Zainteresowanie militariami jest ogromne. Obok broni muzealnicy prezentują mundury, sprzęty wojskowe, a nawet przedmioty osobiste należące do żołnierzy. Szczególnie cenne są zbiory z czasów II wojny światowej, wśród nich słynna maszyna szyfrująca "Enigma".W jednej z sal muzeum zgromadzono znaleziska z ostatnich lat. Są nimi wraki samolotów wydobyte przez płetwonurków. Na szczątkach "latającej fortecy", bombowca Boeing B-17G, widać wyraźnie amerykańską białą gwiazdę. Samolot został zestrzelony przez Niemców 21 czerwca 1944 r. w czasie wyprawy bombowej nad Berlin. Spadł do jeziora Stolsko leżącego 22 km na północny-zachód od Szczecina (współcześnie jego środkiem przebiega granica polsko-niemiecka). Drugi z wraków do 1991 r. leżał na dnie Bałtyku, tuż przy wejściu do kołobrzeskiego portu. Był to niemiecki samolot myśliwski Focke-Wulf 190F zestrzelony przez Rosjan 4 marca 1945 r. Razem z wrakiem wydobyto szczątki pilota i lecącego z nim mechanika, którzy po latach doczekali godnego pogrzebu. Znalezione przy nich osobiste drobiazgi wyeksponowano w gablocie.Ciekawym eksponatem jest niemiecki karabin Mauser. Najprawdopodobniej niesiony siłą eksplozji wbił się w pień, z którym trafił po latach do muzeum. Jest tu autentyczny, postrzelany pociskami sztandar polskiego 10 pułku piechoty, na którym żołnierz-krawiec wyszył nazwy pól bitewnych. Pomyślano także o wydarzeniach całkiem współczesnych. W jednej z gablot można obejrzeć eksponaty związane z udziałem polskich żołnierzy w misji w Iraku. Szczególnie ciekawie prezentuje się kilka sztuk "zdobytej" tam broni.Sporą część muzeum stanowi ekspozycja plenerowa urządzona na placu bezpośrednio przy budynku głównym. Stoją tu transportery opancerzone, czołgi, samoloty, wyrzutnie rakiet itp. Cenną pamiątką jest maszt i działo z ORP "Burza", słynnego niszczyciela z lat II wojny światowej.
Wystawa w Muzeum Oręża Polskiego przy ul. Gierczak jest nieczynna w poniedziałki, we wtorki można zwiedzać tylko część plenerową. Od środy do niedzieli zaprasza w godz. 10.00-16.00 (we czwartki 11.00-17.00). ->powrót


 Pomnik zaślubin Polski z morzem

Pomnik zaślubin z morzem został odsłonięty 3 listopada 1963 r. Upamiętnia on zaślubiny Polski z morzem, które miały miejsce nieopodal latarni morskiej, po zdobyciu miasta przez odziały Wojska Polskiego 18 marca 1945 r. Symboliczny pierścień do morza wrzucił kapral Franciszek Niewidziajło. W miejscu tym, na plaży stoi maszt z powiewającą flagą. ->powrót


Kościół rektorski
kosciol rektorski miniKościół rektorski pw. Niepokalanego Poczęcia NMP wybudowano w XIX w., w stylu zbliżonym do gotyckiego, na planie prostokąta. W kościele urządzono cztery ołtarze: główny NMP oraz boczne: Serca Jezusowego, MB Królowej Polski, św. Antoniego Padewskiego. Przed II wojną światową budowla służyła protestantom. Od 1945 roku funkcjonuje jako świątynia rzymskokatolick. Od 1994 roku jest kościołem rektorskim dla emerytowanych kapłanów. Ostatni remont przeprowadzono w 2004 roku. ->powrót

 


Gotycka Baszta Prochowa z resztą muru obronnego (XV/XVI w.)
prochownia miniGotycka Baszta Prochowa z resztą muru obronnego (XV/XVI w., przebudowana 1960). Nazwa Baszta Prochowa powstała po 1945 r.W rzeczywistości ta jedyna,zachowana do dzisiaj baszta była basztą lontową. Rzeczywista baszta prochowa była okrągłym budynkiem (prawdopodobnie) i znajdowała się gdzieś u zbiegu ulicy Kagtedralnej i Rzecznej. Podobno prawdziwa Baszta Prochowa spłonęla 3 maja 1657 r, a raczej wybuchła, gdy uderzył w nią piorun. Eksplozja podobno była straszna, a baszty prochowej nie odbudowano, gdyż już wtedy w mieście powstały nowożytne fortyfikacje, a po 1945 r Basztę Lontową przezwano niesłusznie Prochową. ->powrót


 

Joomla templates by a4joomla
stat4u